Dit zijn de opmerkelijkste feiten en cijfers van het WK

Na 38 dagen waarin 48 landen in totaal 104 wedstrijden speelden en Spanje met de beker naar huis ging, zit het grootste WK voetbal aller tijden erop.

Ook dit WK was weer goed voor een boel records en opmerkelijke statistieken. We zetten er vijf op een rij.

Doelpuntrijkste WK sinds 1970

Het toernooi begon doelpuntrijk in de eerste week met bijvoorbeeld de 7-1 zege van Duitsland op Curaçao en de 5-1 overwinning van Zweden op Tunesië, en was ook richting het einde spectaculair met de 6-4 van Engeland tegen Frankrijk in de troostfinale.

Dat er een recordaantal doelpunten zou vallen, was wel te verwachten. Er werden immers meer wedstrijden dan ooit gespeeld. Toch lag ook het doelpuntengemiddelde hoog: per duel vielen er gemiddeld 2,96 treffers, het hoogste gemiddelde op een WK sinds 1970, toen er gemiddeld 2,97 doelpunten vielen per wedstrijd.

Met datajournalist Bart Frouws blikten we terug op de cijfers van dit WK:

In totaal werd er liefst 308 keer gescoord in de 104 WK-wedstrijden deze zomer, een nooit eerder vertoond aantal.

Meer gemiste penalty’s dan ooit

De strafschoppen op dit WK maakten nogal wat los. En dan vooral de manier van aanlopen en inschieten. De mensen die kritisch zijn op de ‘moderne’ manier van strafschoppen nemen, hebben de cijfers in ieder geval aan hun zijde.

Waar over de gehele voetbalwereld gemiddeld 79 procent van de strafschoppen erin gaat, was dat op het afgelopen WK slechts 66,1 procent. Dat is het laagste percentage op een WK sinds het gemeten wordt (1966). In absolute getallen werden slechts 41 van de 62 penalty’s benut, inclusief strafschoppenreeksen.

Er zaten een paar memorabele tussen. Uiteraard die van het Nederlands elftal in de strafschoppenreeks tegen Marokko, maar ook bijvoorbeeld twee missers van Lionel Messi en eentje van Kylian Mbappé.

Bekijk hier de missers van Messi en Mbappé en, voor de Nederlanders die het aandurven, de hele penaltyreeks van Nederland-Marokko:

Toch zijn niet alleen de aanvallers, maar ook de centrale verdedigers op dit WK voor een groot deel verantwoordelijk voor de slechte strafschoppenbalans. Zij benutten slechts vijf van de elf strafschoppen die ze gezamenlijk namen (45,4 procent).

‘Golden oldies’

In het voetbal zijn er al een tijdlang twee trends gaande. Enerzijds spelen er veel tieners mee – met Lamine Yamal en Pau Cubarsí (allebei 19 jaar) voor het eerst twee bij één wereldkampioen – en anderzijds gaan spelers langer door.

Tot deze zomer waren er slechts zeven spelers van 40 jaar of ouder ooit in actie gekomen op een WK. Dat aantal is in één klap verdubbeld, dankzij Cristiano Ronaldo, Luka Modric, Vozinha, Manuel Neuer, Guillermo Ochoa, Edin Dzeko en Fernando Muslera.

Overigens werd er ook op de bank een leeftijdsrecord gevestigd: met zijn 78 jaar was Dick Advocaat de oudste bondscoach ooit op een WK.

Sterspelers leveren

Verder ging het dit WK veel over de sterspelers die het waarmaakten. Mbappé, Messi, Erling Haaland, Harry Kane, Jude Bellingham: allemaal scoorden ze nagenoeg elke wedstrijd en joegen ze zelfs even op de illustere Just Fontaine.

De eindstand: Mbappé werd topscorer met tien goals, het hoogste aantal ooit na Fontaine (13 in 1958) en Sándor Kocsis (11 in 1954). Mede daarom is Mbappé ook nu de meest trefzekere speler aller tijden op WK’s met 22 goals. Eentje meer dan Messi, die afscheid neemt met 21 treffers.

Nog nooit was het gebeurd dat twee spelers tot zeven goals of meer kwamen op een WK. Deze zomer waren het er vier: Mbappé, Messi, Haaland en Bellingham.

De ongelofelijke Spaanse defensie

En tot slot over de schier onpasseerbare Spaanse defensie, die slechts één treffer incasseerde (tegen België in de kwartfinale). Dat is het laagste aantal ooit voor een ploeg die wereldkampioen werd, terwijl Spanje op dit toernooi meer duels speelde dan iedere andere wereldkampioen tot nu toe.

Dat Spanje zo weinig tegengoals kreeg, was geen toeval. Op het hele WK stonden ze hun tegenstanders slechts tien schoten op doel toe in acht duels. Gemiddeld net iets meer dan één per wedstrijd.

Frankrijk kreeg in de halve finale al op de harde manier te maken met de ondoordringbare Spaanse verdediging, terwijl het in de finale nóg duidelijker werd. De eerste doelpoging van Argentinië kwam pas na 116 minuten.