Waar blijft de tegenkandidaat van Infantino? 'Klassieke lobbywerk is begonnen'
Roepen dat FIFA-baas Gianni Infantino weg moet, zal weinig uithalen als er geen krachtig alternatief komt. Dus is de volgende vraag in de crisis die is ontstaan na het tumult rond het omstreden WK-aandelenplan: waar blijft de tegenkandidaat?
Niemand heeft zich nog gemeld als uitdager van Infantino. Het hardnekkige gerucht klinkt dat de Canadees Victor Montagliani, CONCACAF-voorzitter en een van de FIFA-vicevoorzitters, uiteindelijk naar voren zal stappen.
Maar: “We weten doorgaans ook wel dat de kroonprinsen niet altijd koning worden”, zegt Bert van Oostveen, jarenlang directeur en secretaris-generaal bij de KNVB.
De verkiezingen voor het FIFA-voorzitterschap zijn op 18 maart 2027 in de Marokkaanse hoofdstad Rabat. Infantino wil daar herkozen worden, voor zijn vierde termijn als FIFA-baas. Tegenkandidaten kunnen zich melden tot 18 november. En die maanden gaan ze waarschijnlijk volledig benutten.
Kruit drooghouden
Het is een roerige tijd, zegt Harry Been, ook jarenlang directeur en secretaris-generaal bij de KNVB. “Als je te vroeg komt, bederf je misschien wel je eigen kansen. Ik denk dat potentiële kandidaten hun kruit drooghouden tot duidelijk is dat Infantino het niet redt.”
“Als je nu al met een tegenkandidaat komt, is je afbreukrisico enorm”, legt Van Oostveen uit. “Want dan gaat het heel erg over die kandidaat. Ga er maar vanuit dat alle media onmiddellijk gaan spitten en met allerlei verhalen over die persoon komen.”
Lang wachten is een bekende tactiek. Samen met twee andere kandidaten kwam Infantino in 2015 pas op de allerlaatste dag van de inschrijving in beeld. De UEFA schoof de Zwitserse secretaris-generaal naar voren als alternatief voor de destijds geschorste Michel Platini.
Het “klassieke lobbywerk” begint volgens Been al voor de kandidaat de schijnwerpers op zich krijgt. Een kandidaat moet schriftelijk bij minimaal vijf bonden steun vinden. “Je moet door je eigen bond worden voorgesteld. Stel je bent een Nederlander, dan ga je daarna langs bevriende bonden: België, Scandinavië, Duitsland, Engeland en Frankrijk.”
“En zo ontwikkel je een kring om je heen, tot je de steun hebt van jouw confederatie, in dit geval de UEFA. Vervolgens ga je de wereldmarkt op. Je gaat echt op verkiezingstournee. En dat kost redelijk wat geld ook nog.”
Plan maken
Volgens Van Oostveen is een plan, een verkiezingsprogramma, van groot belang. “Een tegenkandidaat heeft pas zin als je het koppelt aan een tienpuntenplan over wat je daadwerkelijk wil veranderen binnen de FIFA. En daaruit komt dan de vraag: vraagt dit nieuw leiderschap?”
Die vraag hebben ze bij de KNVB en de UEFA al beantwoord: ja, Infantino heeft z’n tijd gehad. Maar de KNVB schreef in een brief aan UEFA-voorzitter Aleksander Ceferin ook dat er eerst een gezamenlijke, democratische visie moet komen en dan pas een kandidaat.
Ceferin wordt het in elk geval niet. “Mijn geloofwaardigheid is veel, véél groter als ik geen interesse in de functie heb”, zei de Sloveen onlangs. Verstandig, vindt Van Oostveen. “Als je voorop gaat in de strijd, is het zuiverder als je zelf geen kandidaat bent.”
Infantino’s uitdager moet zelfs helemaal geen Europeaan worden, stelt Van Oostveen. Daarmee zouden ook de kansen voor de progressieve Noorse bondsvoorzitter Lise Klaveness slinken, al is zij wel een van de luidste stemmen in het verzet.
“No way dat het een Europese kandidaat gaat worden. Daar geloof ik echt niet in. We hebben er nu twee achter elkaar gehad, dat was geen groot succes”, grinnikt Van Oostveen.
Been is minder stellig. “Het zou kunnen dat er een anti-Europees sentiment leeft, ja. Maar als Europa met een goede kandidaat komt, dan zou ik niet weten waarom niet.”
Bondszieltjes winnen
Van Oostveen ziet de naam van Montagliani veel voorbijkomen, de Canadees die op het laatste FIFA-congres een betoog hield dat de FIFA het voetbal hoort te dienen. “Het gaat om dienstbaarheid, niet om macht.” Dat strookt met de toon van het gezamenlijke verzet van de UEFA, CONCACAF en AFC tegen de FIFA.
De vraag is alleen hoeveel bondszieltjes Montagliani wereldwijd kan winnen. De arm van Infantino, die zich al vanaf zijn kandidaatstelling in 2016 stortte op de kleinere landen (met evenveel stemrecht), reikt ver. Nog altijd profiteert Infantino van de wereldreizen die hij destijds ondernam, blijkt uit de vrijwel volledige steun uit Afrika, Zuid-Amerika en Oceanië.
De steun van Azië is Infantino waarschijnlijk wel grotendeels kwijt. De Aziatische federatie AFC schaarde zich recent achter UEFA en CONCACAF, al distantieerde het invloedrijke Qatar zich daarvan. Een tegenkandidaat uit die regio, iemand als AFC-voorzitter Salman Bin Ibrahim Al-Khalifa, zou de solidariteit kunnen versterken.
Hoe dan ook, Been verwacht niet dat veel kandidaten zich zullen melden. Zelfs Infantino stond ruim tien jaar geleden niet te springen.
“Deze baan is nogal een inbreuk op je leven. Je moet heel veel naar Zwitserland, de hele wereld over reizen. Dat moet je maar willen. De FIFA is nogal een politieke organisatie, en daar moet je mee om kunnen gaan, daar zijn er niet veel van, hoor. Het vergt veel van je, ook lichamelijk. Het is zwaar werk.”